Tips voor Aliyah

AV over kalenderjaar 2014




De Algemene Ledenvergadering van de Irgoen Olei Holland

wordt gehouden op woensdag 10 juni 2015
om 16.00 uur in Beth Juliana, Herzliya

Alle IOH-leden, die uiterlijk 31 mei de contributie 2015 hebben voldaan,
worden uitgenodigd om deze vergadering bij te wonen.

De jaarstukken 2014 worden op zondag 24 mei op deze website gepubliceerd.

Voor meer informatie kunt u bellen naar het kantoor van de IOH tel: 03-5625611

Chag Shavoeot Sameach!
het IOH kantoor



 

Jom HaSjoa toespraak Nederlandse Ambassadeur

Omdat het vandaag 4 mei is vinden wij het gepast om U hierbij te sturen

de toespraak door de Ambassadeur voor Nederland in Israel,
Dhr. Caspar Veldkamp bij de Jom HaSjoa herdenkingsbijeenkomst voor de Nederlandse gemeenschap in Israël georganiseerd door ‘Elah’ – Centrum voor psycho-sociale begeleiding van uit Nederland afkomstigen en hun families
te Herzliya, 16 april 2015


Dames en Heren,

Vandaag mag ik wederom in Uw midden zijn om op Jom Ha’Sjoa tot U te spreken. Het zal voor mij de laatste keer zijn. Wellicht heeft U al vernomen dat ik in de zomermaanden Israël zal verlaten, op weg naar een nieuwe bestemming. Mijn plaatsing hier heb ik als een bijzondere ervaren. Reden waarom ik enkele eigen waarnemingen vandaag met U wil delen.

Wat een verblijf als ambassadeur in Israël zo uniek maakt, is dat je hier meer opdoet dan kennis over Israël als gastland. Hier verdiep je je ook in de samenleving en geschiedenis van ons eigen land. In de geschiedenis van Joden in Nederland en Europa.

Juist ook de vele persoonlijke ontmoetingen met Nederlanders hier heb ik gewaardeerd. Vooral ontmoetingen met overlevenden van de Sjoa hebben veel indruk op me gemaakt. Indruk over de verschrikkingen van toen. En indruk over de kracht die mensen hebben om het leven weer op te bouwen. Ook ik maakte mee dat mensen “me nog iets wilden vertellen”, of dat we daar vanzelf op kwamen. Of juist niet, maar dat het verleden soms voelbaar aanwezig was, evenals de moed die uiteindelijk nooit werd opgegeven. De kracht die daarvan uitgaat is immens. Dat heeft op mij een blijvende indruk achtergelaten.

Velen van U weten beter dan ik dat verdriet en rouw nooit helemaal voorbij gaan. In de grammatica van de rouwbeleving bestaan geen punten, wel komma’s en vraagtekens. Onze wijze van herinneren en herdenken verandert ondertussen, langzaam maar zeker. Niet alleen door natuurlijk verloop, maar ook door de nieuwe vormen waarin nieuwe generaties communiceren en de zich wijzigende samenstelling van onze samenleving.

Het doel van publiekelijk herdenken moet in mijn optiek daarbij wel duidelijk blijven. Herdenken moet er zijn voor slachtoffers, voor hun nabestaanden en voor de lessen die we trekken, ook richting volgende generaties. Herdenken is er dus niet voor de daders. Ik begrijp de behoefte bij sommigen in Nederland om verzoening te zoeken; verzoening die tussen Europese landen en volkeren inmiddels vergaand is geslaagd. Maar we doen slachtoffers onrecht aan als we de misvatting navolgen dat we dan ook maar de gevallen Duitse soldaten moeten gaan herdenken. Relativisme brengt geen rechtvaardigheid en daarmee ook geen oplossingen.

Ik heb de laatste tijd gemerkt dat velen van U zich zorgen maken over toenemend antisemitisme in Europa. Een verschijnsel dat Joodse gemeenschappen als eerste raakt, maar in wezen de gehele samenleving. Als mensen niet meer openlijk, zichtbaar Joods kunnen zijn, dooft het licht van Europa’s vrijheid. Wie in Europa denkt dat hij als niet-Jood geen last kan krijgen van opflakkerend antisemitisme, heeft het mis. Degenen die het hebben gemunt op Joden zullen het nooit daarbij laten. Zij hebben het ook gemunt op onze vrijheid en beschaving in het algemeen.

Ik zal hier geen sussende woorden spreken over toegenomen intolerantie, jegens allerlei groepen in onze samenleving, Joden incluis. Laat ik hier wel onze Vice-Premier, Lodewijk Asscher, citeren, dat de Nederlandse regering niét van plan is om ook maar één millimeter te wijken voor de terreur van de intolerantie en dat anti-Joodse agressie hàrd wordt aangepakt. Er wàs en er is antisemitisme in ons land, zei hij onlangs. Daar zijn we op 5 mei 1945 helaas niet van bevrijd. Dat mòeten we voortdurend bestrijden, zeg ik hierbij onze regering graag na. Soms zie ik in Nederland nog onverschilligheid of ongeloof dat antisemitisme werkelijk bestaat. Zoiets kunnen we ons niet veroorloven.

Dames en heren,
We gedenken vandaag hier in Israël de Holocaust. Israël is een staat die niet toevallig is ontstaan, maar voortkomt uit een visie, een project. Een project dat beoogde een veilig thuis te bieden aan Joden, na eeuwen van discriminatie en vervolging, vooral in Europa. Juist ook vanuit besef over die doelstelling hecht de Nederlandse regering aan Israëls veiligheid. Het project is geslaagd, althans grotendeels: het zionisme heeft veel goeds gebracht. Vandaag kunnen we hier in saamhorigheid en veiligheid gedenken.

Het project is uiteraard niet af. Ik hoef U niet te herinneren aan de felle debatten die in Israël zelf bestaan over de toekomst van het eigen land, als democratische Joodse staat. Over wat de werkelijke problemen voor Israël zijn en welke oplossingen daarvoor noodzakelijk worden geacht. Maar het project zelf blijft bescherming behoeven. Ook in Nederland. Het mag niet zo zijn dat mensen zich onveilig voelen zodra ze tonen dat ze hechten aan hun band met Israël.

Kritiek op Israëls regeringsbeleid of handelen is goed mogelijk. Ik hoor het hier in Israël dagelijks. Maar ik keur het af als mensen vanuit kritiek op Israëlisch beleid, het bestaan of idee van de staat Israël in vraag stellen. Het kan ook niet zo zijn dat ongenoegen over Israëls politiek of de spanningen in het Midden-Oosten ontaarden in haat en geweld in Europa, zoals afgelopen zomer gebeurde tijdens de Gaza-oorlog. Het is een opdracht voor landen als Nederland om te trachten veiligheid, vrijheid en ontwikkeling te exporteren, niet om conflicten van elders bij ons te importeren.

In Nederland hebben we jarenlang onderschat dat immigratie verwrongen denkbeelden mee kan brengen. Over gelijkheid van vrouwen. Over rechten van homo’s. En ja, ook over Joden. Uiteraard, de oorsprong van antisemitisme in Europa ligt niet bij Europese moslims, noch zijn zij de enigen die het uitdragen. Maar uitingen van antisemitisme onder een minderheid van – vooral jonge, gemarginaliseerde of geradicaliseerde – moslims hebben afgelopen jaren de toon en haat verergerd. We moeten dat onder ogen durven zien en ernaar handelen.

Het is zaak dat we kernwaarden van onze samenleving koesteren: vòòr respect, godsdienstvrijheid en tolerantie; tégen racisme, tegen discriminatie, tegen antisemitisme. Als mensen dat van thuis niet meekrijgen, dan moeten we ze dat op school bijbrengen, of via inburgeringscursussen. Als we er naar streven iedere Nederlander mee te krijgen op weg naar een betere toekomst, zullen we als samenleving moeten investeren in het bestrijden van domme vooroordelen, zoals antisemitisme. We zullen er niet aan mògen wennen dat de Hollandsche Schouwburg in Amsterdam, onder voortdurende politiebewaking staat. Of dat een gezin zich gedwongen voelt een mezoeza van de deurpost te schroeven, om niet als Joods te worden herkend.

De geschiedenis kunnen we niet veranderen. We kunnen wel herdenken en lessen trekken voor de toekomst. Nieuwe generaties Nederlanders moeten we daarin meenemen, van welke achtergrond zij ook zijn. We kunnen hen overtuigen en we mogen ook eisen stellen. Ter bescherming van onze rechtsstaat en voor de toekomst van onze samenleving. Een land, ook Nederland, is nooit af en de toekomst nooit toevallig. Dit houdt de opdracht in met moed aan onze vrijheid voort te werken, telkens weer.

‘Dit wilde ik je nog vertellen’ is de titel van deze bijeenkomst hier vandaag. Het is mijn overtuiging dat we niet alleen moeten communiceren onder elkaar en met de slachtoffers van een verschrikkelijk verleden. Wij zijn het aan hen verschuldigd om ook naar de toekomst te kijken en daarover ons zegje te doen. Van mens tot mens, van land tot land en onder verschillende bevolkingsgroepen in onze eigen samenleving. Alleen dán kunnen we waarborgen dat de lessen uit het verleden blijven geleerd. Aan het verleden en hen die leden, zijn we dit voor altijd verplicht.

 

 

Ephraim Eisenmann

Voorzitter IOH

 

IOH 70 jaar bevrijding van Nederland

Heeft u zich al opgegeven?

Kosten deelname aan het  “lezingen" programma alleen:
IOH- en Machon-leden: NIS 25, niet-leden: NIS 35

Kosten deelname aan het volledige programma: 
IOH- en Machon-leden: NIS 50, niet-leden: NIS 75


De afdelingen van de IOH zorgen voor georganiseerd vervoer vanuit:
Haifa; Netanya/Herzliya; Tel Aviv en Be'er Sheva (bij voldoende belangstelling).

U kunt uw deelname telefonisch melden en betalen aan het kantoor van de IOH 03-5625611 of per email:  Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.




 
Pagina 1 van 40

tekstgrootte

Visit Us on Facebook!

blogs


Wisselende Blog
wisselende blog

lezers schrijven

Ruth de Jong-Hotze
Ruth de Jong-Hotze
Ruth's avonturen


Ya'akov Almor

Zoeken