Na ruim 4 uurtjes vliegen is het zover: Aliyah…. Israel… eindelijk..
Thanks for flying El Al.. ..
Trrrrrinnggg……
De eerste telefoons gaan aan, makoré? Maaa? Eyfo? Oké…. Ik weet het weer, ik ben in in Israel!
Bij de slurf, niemand. Oké, snel door naar ‘customs’ want je weet maar nooit hoe lang het duurt. Gelukkig zijn ze bij customs vrij direct en snel, dus er wordt iemand gebeld(..)
Mooi, door naar absorption: Welkom in Israel, do you have a Telephone? Eehhh ja?? Mooi, dit is je nieuwe nr. (..) en dan nu de papieren..
Tussen de instellingen van Orange door, hier en daar een handtekening en een foto, als je maar bereik hebt…….
Op naar bagage...Trrriiingggg, ik moet even wachten want iemand belt, beseder??
Door naar de bagege band.
Terwijl ik aan het zoeken ben nog een aantal belletjes tussendoor, incl. de “welkom in Israel oleh hadash” tekst, begin ik het knap benauwd te krijgen van al dat gebel.
Goed, bagage gevonden, op naar de taxi die gebeld is (..)
Ik moet heel even wachten want de taxi die gebeld is, is er niet.
Oké, dan bellen we de taxi..
Ondertussen begint tot mij door te dringen dat ik al aardig wat nicotinegebrek heb, en ik heb vanwege de vlucht uiteraard geen vuur bij me, dus ik vraag de dame op het bankje netjes een vuurtje: trrrriinnnnng, rega!!!!
Oké, ik moet dus even wachten want niets is belangrijker dan de tante van je beste vriendin te woord te staan, want je weet maar nooit hoe het met haar buurman is!!
Goed, einde gesprek! Ze had dit vuurtje ook van iemand anders, trrrrinnnggg!!!! Moeder belt waar ze is!!! Altijd goed om te weten in een land waar je door de telefoon onmogelijk kunt verdwalen!.... Goed, dan maar nicotine gebrek, ik wil naar huis!!
Och ja, de taxi.. Jaa, die komt niet, we moeten een andere bellen!
Na anderhalf uur wachten en 40 telefoontjes verder eindelijk een taxi! Mooi, op naar huis!
Of ie weet waar ie moet zijn? Tuurlijk: trrrrriiiiinnng.. Beer Sheva!
Vervolgens fijn de snelweg op en ja hoor: triingggg…,
En nu krijg ik een nieuw versie van handsfree bellen voor mijn kiezen!
In tegenstelling tot het ‘so called’ nette Europa bellen de Israëlische taxichauffeurs ook hands-free maar dan zonder car-kit, kortom, met links de gebaren en rechts de telefoon!! Altijd leuk, een nieuwe cultuur.
Na 40 min met hondervijfig handsfree slopende kilometers en een aantal telefonische echtelijke ruzies komen we aan op bestemming en ondanks de TomTom moeten we natuurlijk even bellen of dit het daadwerkelijk wel is. We worden teruggebeld, we moeten om de hoek zijn!
Eindelijk aangekomen, spullen naar boven, de kamer in en…. Triiinnnnggg,… Ja mam, ik ben veilig aangekomen, anders had ik wel even gebeld.
Reuven Denekamp
Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.
